کجاست سمت حيات؟



تئاتر در قطاری به نام زندگی

۱. ايده آلهای اين دنيايي؟ نه.....
در جوامع مرفه... آيا ساختار سياسی حکومتها فرق کرده؟ بله. آيا باورهای اجتماعی عوض شده؟ بله. خواستها، عادتها، تفريح ها... عوض شده... رفاه بعضيها بيشتر شده...اما آيا دنيا بهتر شده؟ آيا فقر به هر شکلی کاهش يافته؟ و  
آيا ظلم به هر شکلی کاهش يافتنی است؟ آيا بشر نهايتا جامعه ای ايده آل را در بر خواهد گرفت؟ ايده آل چيست؟؟ زندگی در دنيای ايده آل چه مزيتی دارد؟ آيا زندگی ما به حکم زندگی در جامعه ای ايده آل، ايده آل نمی گردد؟ کدام بهتر است: سئوال بدون جواب؟ يا سئوال با جواب!!

۲. دنيا بهتر نشده. فقط جوامع با مدلی گلدکوئستی ثروتمندتر شده اند که در مقايسه با کل جهان کم و کمتر می شوند. جمعيت جهان از سال ۱۹۶۰ به صورت خطی افزايش در حال افزايش يافتن است [۱]، منابع (مادی و معنوی) محدودند...چه کسی مسئول است؟ دنيا چگونه خواهد شد؟

۳. اظهارات رئيس جمهور ايران تعجب انگيز، خنده دار و احمقانه است(بلر). ايران به سوی تحقير بين الملی پيش می رود(استرا). جامعه ايران، جامعه فريبکاری، است(بوش)!!!!

«ملک از خردمندان جمال گیرد و دین از پرهیزگاران کمال یابد». دير نبود زمانی که ايران با همين اعتقادات و مرام سياسی موقعيتی در جهان يافته بود. رفت و آمدی داشت. گفتگو می کرد. بسيار کم، اما به آنکه «منتخب ملت ايران» انگاشته می شد، احترامی گذاشته می شد. اگر مراودات سياسی بسيار گسترده ای نداشت، حداقل اين چنين تحقير نمی شد. سخن از اين نيست که کدام خوب است و کدام بد. حرف، حرف سياست است و اينکه «دو کس دشمن ملک و دینند: پادشاه بی حلم و دانشمند بی علم».

۴. حماس در انتخابات پيروز می شود(رويترز). شيمون پرز، دموکراسی را نه انتخابات که عملکرد حاکمان می خواند (سی ان ان). پرونده هسته ای ايران هفته آينده بررسی ميشود (بی بی سی). «مونيخ» اسپيلبرگ، اکثر سينماهای آلمان را پوشش ميدهد. داستان «مونيخ» شب يکشنبه در نشنال جئوگرافيک مرور ميشود. و حماس توسط ايران حمايت می شود...

۵. ... بد بين


Samtehayat     لینک