آغازی زيبا

من چه سبزم امروز
و چه اندازه تنم هشیار است!
در دل من چیزی است، مثل یک بیشه نور، مثل خواب دم صبح
و چنان بی تابم که دلم می خواهد
بدوم تا ته دشت، بروم تا سر کوه...

دورها آوایی است، که مرا می خواند!
     
     نکند اندوهی (باز)، سر رسد از سر کوه...
------------------

و چه درک مرتفعی می خواهد،
فهمیدن اینکه
نزدیک می شویم تا در دوری دلمان بغض کند
                                                          دور می شویم...
                                                                         و دیگر به هم نمی رسیم!

 

/ 2 نظر / 7 بازدید
الهه

زيبا بود موفق باشی همسايه قديمی!