روز هفتاد و پنجم «چون او گفتن»

شب سرت را بالا كن. ببين چه قدر چشم از آسمان زل زده و دارد زمين را نگاه می‌كند. همه‌شان دارند اين‌جا را می‌پايند. خسته هم نمی‌شوند. مگر اين‌جا چه قدر قشنگ است كه اين همه نگاه می‌كنند؟
صبح كه هوا روشن شد تو هم نگاه كن ببين چی بود قضيه.
 
/ 2 نظر / 6 بازدید
marjaneh

سلام .. جالب نوشته بودی .. موفق باشی .

Shahab

گاهی با تمام احساس توانایی و قدرت در برابر مشکلات ، چه ساده و آسان با تلنگری کوچک درخود می شکنیم و احساس حقارت می کنیم.